یه مدت پیش با M.D. یه جلسهٔ آشنایی داشتم. هر ماه کوچینگ و منتورینگ می‌کنه و حرف از حدود ۳ هزار دلار در ماه شد. برای من پول زیادیه. می‌فهمم چرا یه مدیر ممکنه دنبال کوچینگ باشه، ولی قیمت به‌تنهایی نمی‌گه این مدل برای موقعیت من هم به درد می‌خوره یا نه. من یه پیشنهاد دیگه دادم: یه بخشی از کارهاش رو انجام بدم و در عوض ازش کوچینگ بگیرم. این مدل چیزی نبود که اون می‌خواست، پس همکاری‌مون شکل نگرفت. دلخوری‌ای هم نیست؛ گفت‌وگوی خوبی بود.

ویدئوی منتورینگیه ویدئوی کوتاه دربارهٔ گفت‌وگوی منتورینگ

00:00 / 00:00

اول ببینم دقیقاً قراره چی گیرم بیاد

اگه بخوام برای کوچینگ پول بدم، دوست دارم از اول بدونم قرار چه اتفاقی بیفته. دربارهٔ چه چیزی حرف می‌زنیم؟ چند وقت یه بار جلسه داریم؟ بین جلسه‌ها هم بازخورد می‌گیرم؟ بعد از یه ماه، چی باید برام روشن‌تر یا راحت‌تر شده باشه؟ مدل کمک‌گرفتن به خود مسئله بستگی داره. کسی که می‌خواد مدیر بهتری بشه شاید با کسی که سر یه تصمیم محصولی گیر کرده، نیازهای متفاوتی داشته باشه. بعضی وقت‌ها هم یه متخصص، هم‌تیمی یا یه گفت‌وگوی متمرکز بیشتر از یک رابطهٔ طولانی منتورینگ به درد می‌خوره. خودم دوست دارم راه ساده‌ای برای فهمیدنِ مفیدبودن این همکاری داشته باشم: از نظر ارتباطی به هم می‌خوریم؟ هدفمون روشنه؟ زمان و هزینه با مسئله‌ای که دارم جور درمیاد؟ قرار نیست همه‌چیز رو با یه عدد اندازه بگیریم، ولی خوبه هر دو بدونیم دنبال چه تغییری هستیم.

تهاتر هم بدون برنامه جلو نمی‌ره

پیشنهادم ساده به نظر می‌رسید: من یه کاری انجام بدم، در عوض کوچینگ بگیرم. ولی باز هم باید سر حجم کار، ارزشش، زمان جلسه‌ها و اینکه اگه اولویت‌ها عوض شد چه کنیم به توافق می‌رسیدیم. اگه این چیزها مبهم بمونن، تهاتر از پرداخت پول هم سخت‌تر می‌شه. این گفت‌وگو نه ثابت کرد کوچینگ ماهی ۳ هزار دلار می‌ارزه، نه ثابت کرد نمی‌ارزه. چیزی که فهمیدم ساده‌تره: همکاری خوب به هدف روشن و شرایطی نیاز داره که برای هر دو طرف منصفانه و قابل‌قبول باشه. پیشنهاد من برای این مورد مناسب نبود. ولی با یه سؤال بهتر برای دفعهٔ بعد از جلسه بیرون اومدم: دقیقاً می‌خوام چی رو عوض کنم و آیا این مدل کمک می‌تونه جلو ببرتم؟ همین، گفت‌وگو رو برام مفید کرد.